|
Er is nood aan hervormingen, zoals de oprichting van
eenheidsrechtbanken per vergroot arrondissement (1 arrondissement per half miljoen inwoners), waarin de rechtbank van eerste aanleg, de rechtbank van koophandel en de arbeidsrechtbank worden gefusioneerd. Door het instellen van eenheidsrechtbanken kan de werklast efficiënter verdeeld worden onder een grotere groep magistraten.
Eenheidsrechtbanken kunnen ook een remedie zijn voor de tijdrovende bevoegdheidsbetwistingen. In de eenheidsrechtbank beslist een magistraat in overleg met de partijen over de toewijzing van de zaak aan één van de gespecialiseerde kamers. Tegen zijn beslissing kan beroep aangetekend worden bij het hof van beroep, die daarover binnen een zeer korte termijn (max. 3 maand) een beslissing moet vellen.
Binnen de eenheidsrechtbanken is er uiteraard ruimte voor specialisatie. In zijn beleid legt elke eenheidsrechtbank vast op welke specialisaties de nadruk moet worden gelegd en hoeveel magistraten voor een bepaalde specialisatie moeten worden ingezet. Deze allocatie van magistraten moet aangepast worden aan de wijzigende behoeften en de eisen van een billijk verdeelde werklast.
|
|
